اهل اندیشه 1
به نام خدای اهل اندیشه
سالهاست که تدریس اندیشه اسلامی ،معارف اسلامی ،انسان در اسلام ودروس مرتبط داشته ام
سالهای اول حتما باید نظرم را اثبات می کردم فکر می کردم استادی موفقه که حرفش به کرسی بنشینه ؛ اما بعدها فهمیدم اون چیزی که باعث می شه نظرت اثبات بشه اینه که دنبال اثبات نظر خودت نباشی . اگر کلامت حق باشه خودبخود با فطرت آدمهایی که فطرتشون پاکه همخوانی میکنه ودیگه نیازی به لجبازی واصرار وجدل نیست. کم کم روش تدریسم ارتقا پیدا کرد قبلش از شرکت دانشجویان در مباحث استقبال می کردم اما کم کم به جایی رسیدم که از اونا تقاضا می کنم بیاند تو مباحث واجتمالا زمانی برسه که برای کسانی که شرکت نمی کنند منفی بذارم .
بزرگترین دلیل اقبال دانشجویان به کلاسهایم که به اعتراف دهها نفر از اونها با بقیه کلاسهای عمومی خصو.صا با دروس گروه معارف تفاوت داره درهمین فرصتی است که برای ابراز نظر دانشجو گذاشته ام . چون اصرار وتعصبی به عقایدم نشان نمی دهم مخالفترین افراد هم جرئت ابراز نظر دارند واین یعنی برد یک کلاس عقیدتی.اینا را ننوشتم که پز بدم بلکه چیز دیگه ای می خواستم بگم واون اینکه :
در این سالها تا حالا چند بار برخی از دانشجویانی که با مباحث استدلالی انس ندارند از پیچیده شدن وتودرتو شدن استدلال ها و رد آن و رد رد آن و... شکایت داشته اند .یعنی دوست داشتند دینی که بهشون معرفی میشه ساده ودم دست بمونه .این افراد به هردلیلی نمی خواند دینداری شون پیچیدگی فلسفی پیدا بکنه .در جای خودش نظرشون محترمه هرچند معمولا اکثریت کلاس همراه آنها نبوده.
اما امسال در یکی از کلاسها وضع برعکس شده است :
تا قبل ، این من بودم که با ذهن بچه هابازی میکردم و وادارشون می کردم فکر کنند اما امسال این بچه های کلاس هستند که به دلیل آشنایی نسبی که با مباحث عقلی دارند یکی دو خم از جاده های استدلال را قبلا طی کردند ولذا گاه باعث می شوند ذهن من تا هفته بعد درگیر سئوالاتشون بشه.
من این اتفاق را که باعث دوباره خوانی ورجوع به مطالعات قبلی واحیانا مطالعات جدید من می شود را به فال نیک می گیرم
خدا را شاکرم بخاطر این توفیق واز بچه های معارف 1 پردیس قم هم تشکر می کنم وبراشون آرزوی توفیق می کنم